LAB REPORT: Cukry
Doświadczenie 1
vtemat:
ŘBadanie właściwości fizycznych glukozy i fruktozy
vsprzęt laboratoryjny:
Řszalki Petriego, probówki
vodczynniki
Řglukoza ( C6H12O6 – aldoza ) i fruktoza ( C6H12O6 – ketoza )
vobserwacje:
ŘGlukoza i fruktoza są to krystaliczne, białe substancje praktycznie bezzapachowe o smaku słodkim. Są nierozpuszczalne w benzynie i alkoholu, jednakże bardzo dobrze rozpuszczają się w wodzie. Wodny roztwór obu badanych substancji posiada odczyn obojętny.
vwnioski:
ŘWnioskując z bardzo dobrej rozpuszczalności glukozy i fruktozy związki te są silnie polarne. W środowisku wodnym nie ulegają dysocjacji jonowej z uwolnieniem jonów OH- ani H+.
Doświadczenie 2
vtemat:
ŘBadanie reakcji glukozy i fruktozy z odczynnikiem Trommera.
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówki, łaźnia wodna, palnik
vodczynniki:
Řodczynnik Trommera, glukoza ( C6H12O6 ), fruktoza ( C6H12O6 )
vobserwacje:
ŘZarówno dla glukozy jak i również fruktozy efekt wykonywanej próby Trommera jest pozytywny – po ogrzewaniu nad płomieniem palnika zawartość w obu probówkach zmieniała zabarwienie z intensywnie niebiesko-szafirowej galaretki na pływający osad o barwie ceglasto-pomarańczowej.
vwnioski:
ŘZ doświadczenia wynika, że zarówno glukoza jak i fruktoza wykazują właściwości redukcyjne.
vzapis reakcji
ŘDla Glukozy reakcja ta przebiega według wzoru:
§CuSO4 + 2NaOH č Cu (OH)2 + Na2SO4
§Cu(OH)2 + glukoza č Cu2O + H2O + kwas glukonowy
Doświadczenie 3
vtemat:
ŘBadanie reakcji glukozy i fruktozy z odczynnikiem Tollensa
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówki, łaźnia wodna, palnik
vodczynniki:
Řodczynnik Tollensa, glukoza ( C6H12O6 ), fruktoza ( C6H12O6 )
vobserwacje:
ŘGlukoza i fruktoza poddane próbie tollensa dają wynik pozytywny, gdyż pod wpływem ogrzewania na ścianach obu probówek pojawia się warstwa lustra srebrnego.
vwnioski:
ŘObie poddawane próbie Tollensa substancje wykazują właściwości redukujące. Jest to spowodowane obecnością hemiacetalowego ugrupowania w cząsteczkach obu tych monosacharydów.
vzapis reakcji:
ŘDla glukozy reakcja ta zachodzi według równania
§AgNO3 + NaOH č AgOH + NaNO3
§2AgOH č Ag2O + H2O
§Ag2O + glukoza č 2Ag + kwas glukonowy
Doświadczenie 4
vtemat:
ŘBadanie właściwości redukujących sacharozy
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówki, łaźnia wodna, palnik
vodczynniki:
Řodczynnik Trommera, sacharoza (C12H22O11)
vobserwacje:
ŘPróba Trommera wykonana z sacharozą nie wychodzi.
vwnioski:
ŘSacharoza nie posiada właściwości redukujących. Dwucukier ten ma wiązanie glikozydowe utworzone przy udziale dwóch anomerycznych grup OH. Powoduje to, iż sacharoza nie posiada zdolności otwierania pierścienia, nie ulega również mutarotacji i dlatego nie ma właściwości redukujących.
Doświadczenie 5
vtemat:
ŘHydroliza sacharozy i badanie jej produktów.
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówki, łaźnia wodna, palnik,
vodczynniki:
Řodczynnik Trommera, sacharoza (C12H22O11), woda (H2O)
vobserwacje:
ŘPo wykonaniu hydrolizy za pomocą kwasu solnego, sacharoza dała pozytywny wynik próby Trommera, ponieważ podczas ogrzewania powstał ceglasto-pomarańczowy roztwór.
vwnioski:
ŘSacharoza w środowisku kwaśnym ulega hydrolizie i powstają dwa monocukry: glukoza i fruktoza.
HCl
Sacharoza + H2O č glukoza + fruktoza
Oba te cukry wykazują właściwości redukujące i dzięki temu po hydrolizie uzyskujemy pozytywny wynik próby Trommera.
Doświadczenie 6
vtemat:
ŘBadanie właściwości fizycznych skrobi.
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówka, szalka Petriego
vodczynniki:
Řskrobia ( (C6H10O5)n )
vobserwacje:
ŘSkrobia w temperaturze pokojowej jest bezpostaciową substancją stałą o barwie białej, bez zapachu i smaku. W zimnej wodzie – nierozpuszczalna, natomiast w gorącej – tworzy roztwór koloidalny. Powstaje „kleik skrobiowy”, który po ochłodzeniu ulega zżelowaniu. Ten proces wykorzystuje się do produkcji krochmalu, budyniu i kisielu.
Doświadczenie 7
vtemat:
ŘBadanie właściwości redukujących skrobi.
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówki, łaźnia wodna, palnik
vodczynniki:
Řodczynnik Trommera, skrobia ( (C6H10O5)n )
vobserwacje:
ŘWodny roztwór skrobi nie daje żadnego efektu pod wpływem próby Trommera (reakcja nie zachodzi, nic się nie dzieje)
vwnioski:
ŘSkrobia to polisacharyd, którego jeden łańcuch składa się z kilkuset lub kilku tysięcy reszt glukozowych. Zdolność otwierania pierścienia ma tylko ostatnia reszta glukozowa, co wobec długości łańcucha skrobi nie ma wpływu na jej właściwości. Dlatego też skrobia nie wykazuje właściwości redukujących.
Doświadczenie 8
vtemat:
ŘHydroliza skrobi i badanie właściwości jej produktów..
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówki, łaźnia wodna, palnik.
vodczynniki:
Řodczynnik Trommera, skrobia ( (C6H10O5)n ), woda (H2O).
vobserwacje:
ŘZawartość obu probówek, zarówno tej, w której wykonano hydrolizę skrobi przy pomocy stężonego HCl, jak i tej ze śliną, wykazała dodatni efekt próby Trommera. Po ogrzewaniu roztwory zmieniały barwę na ceglasto-pomarańczowy.
vwnioski:
ŘSkrobia ogrzewana z roztworami mocnych kwasów ulega hydrolizie. Jest to proces wieloetapowy, w którym to skrobia rozpada się najpierw na długie łańcuchy zwane dekstrynami, później na dwucukier – maltozę, a w etapie końcowym na glukozę. Glukoza jak również maltoza wykazują właściwości redukcyjne, dlatego skrobia poddana hydrolizie ulega próbie Trommera. Identyczny proces hydrolizy skrobi zachodzi pod wpływem śliny, a dokładnie enzymów w niej zawartych (głównie ptialina).
Doświadczenie 9
vtemat:
ŘReakcja charakterystyczna skrobi.
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówki, palnik
vodczynniki:
Řroztwór jodu, skrobia ( (C6H10O5)n )
vobserwacje:
ŘPo dodaniu roztworu jodu do rozcieńczonego roztworu skrobi, roztwór od razu zmienia kolor na ciemnogranatowy. Kiedy następnie podgrzejemy zawartość probówki, to roztwór zaczyna powoli się odbarwiać co doprowadzi do zupełnego zaniku ciemnogranatowej barwy. Podczas ochładzania do temperatury pokojowej roztwór znowu nabiera ciemnogranatowego koloru.
vwnioski:
ŘW temperaturze pokojowej łańcuchy skrobi (a dokładniej amylozy) przyjmują kształt heliksu. Cząsteczki jodu mogą dostać się do wnętrza heliksu i zostać tam uwięzione. W podwyższonej temperaturze ulega zniszczeniu helikalna struktura łańcucha skrobi, a cząsteczki jodu zostają uwolnione. Dlatego też podczas ogrzewania roztwór się odbarwia. Obniżenie temperatury powoduje odtworzenie się heliksu, a w konsekwencji ponowne pojawienie się ciemnogranatowego koloru.
Doświadczenie 10
vtemat:
ŘBadanie właściwości fizycznych celulozy
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówka, szalka Petriego
vodczynniki:
Řceluloza( (C6H10O5)n)
vobserwacje:
ŘCeluloza jest ciałem stałym o strukturze typowo włóknistej. Jest nierozpuszczalna zarówno w zimnej jak i gorącej wodzie, a ponadto również nierozpuszczalna w (bardzo trudno rozpuszczalna) w żadnych rozpuszczalnikach organicznych.
Doświadczenie 11
vtemat:
ŘHydroliza celulozy i badanie właściwości jej produktów..
vsprzęt laboratoryjny:
Řprobówki, łaźnia wodna, palnik.
vodczynniki:
Řodczynnik Trommera, celuloza ( (C6H10O5)n ), woda (H2O).
vobserwacje:
ŘPo przeprowadzeniu hydrolizy celuloza dała pozytywny efekt próby Trommera – otrzymany roztwór podczas ogrzewania nabrał zabarwienia ceglasto-pomarańczowego.
vwnioski:
ŘCelulozę można zhydrolizować do glukozy, ale reakcja ta przebiega znacznie trudniej niż hydroliza skrobi. Wymaga to obecności stężonego kwasu siarkowego (VI) [H2SO4] oraz długotrwałego ogrzewania. Wskutek hydrolizy celuloza rozpada się na coraz to krótsze łańcuchy dochodząc do stanu końcowego, którym to jest glukoza.