Wapń

CA (calcium)

Wapń ? jest to pierwiastek chemiczny należący do grupy berylowców, liczba atomowa 20, masa atomowa 40,1. Jest miękkim, srebrzystym metalem, aktywnym chemicznie.

Własności atomowe wapnia:
* masa atomowa – 40,078 u
* promień atomowy – 180 pm
* promień kowalencyjny ? 174 pm
* konfiguracja elektronowa – [Ar]4s?
* e- na poziom energetyczny – 2, 8, 8, 2
* stopień utleniania ? 2
* własności kwasowe tlenków ? silnie zasadowe

Własności fizycznie wapnia:
* stan skupienia ? stały
* temp. topnienia ? 1115 K
* temp. wrzenia ? 1757 K
* objętość molowa – 26,20×10-6 m?/mol
* ciepło parowania – 153,6 kJ/mol
* ciepło topnienia – 8,54 kJ/mol
* ciśnienie pary nasyconej – 254 Pa
* prędkość dźwięku – 3810 m/s

Wapń wraz ze swymi związkami znany był już w średniowieczu. Tam Humphry Davy w 1808 r. wyizolował go w stanie czystym i udowodnił, że jest pierwiastkiem.

Wapń występuje na górnych warstwach Ziemi w ilości 3,54%. Główne minerały to kalcyt, aragonit, marmury, kreda, wapienie, gips, anhydryt, dolomit, fluoryt, apatyt oraz wiele krzemianów.

Otrzymywanie:

Metaliczny wapń jest otrzymywany przez elektrolizę stopionego chlorku wapnia lub poprzez prażenie tlenku wapnia z glinem bez dostępu powietrza:

3CaO 2Al ? Al2O3 3Ca

Rola wapnia w organizmie człowieka:
Ginekolodzy mówią, że wapń potrzebny jest do wytwarzania estrogenów, kardiolodzy, że do pracy serca, neurolodzy – do procesów pobudzania i hamowania mózgu. O wpływie wapnia na organizm człowieka możemy mówić długo, jednak główną rolę odgrywa wtedy, gdy współdziała z komórkami mięśniowymi. Wapń zmusza mięśnie do kurczenia się i rozkurczania. Życie nasze w dużym stopniu zawdzięczamy działaniu wapnia, ponieważ wszystko w naszym organizmie oparte jest na kurczeniu i rozkurczaniu -mięśnie, serce, jelita, oczy, itd. Uczestniczy w tym procesie 1% wapnia zawartego we krwi, czyli bardzo mało, dlatego organizm magazynuje go w kościach, zębach, paznokciach i włosach. Wapń dostarczamy organizmowi głównie z pożywieniem, lecz okazuje się, że wapń pochodzący z roślin nie jest w naszym organizmie przyswajany. Lepiej przyswajany jest wapń pochodzenia zwierzęcego, a są to chrząstki, kości i produkty mleczne. Kości to np. rosół, chrząstki-galareta, produkty mleczne-tłusty twaróg.
Jak to się odbywa u nas? Nie jemy tych produktów codziennie. A ręce, nogi i kręgosłup bolą. Oddychamy, ruszamy się, rozmawiamy, i robimy to bardzo aktywnie, serce pracuje nieustannie, a do tego niezbędny jest wapń. Organizm pobiera go z kości. Kości zaczynają ?krzyczeć?, że im brakuje wapnia, a my zaczynamy odczuwać bóle w stawach, kręgosłupie itd. Z bólami kręgosłupa zwracamy się do neurologa, który zaleca nam preparaty na tkankę nerwową, a kości bolą nadal. Po prostu należy uzupełnić brak wapnia w organizmie, ponieważ kości to systemem, w którym bardzo ważny jest wapń.

Wapń reguluje bardzo wiele procesów zachodzących w organizmie:
* reguluje ph krwi, co ma decydujący wpływ na nasze zdrowie
* reguluje krzepliwość krwi, zmniejsza kruchość naczyń, zwiększa ich przepuszczalność
* zmniejsza reakcje alergiczne
* niezbędne jest przy normalnej pracy mięśnia sercowego
* kontroluje kurczenie i rozkurczanie mięśni
* reguluje układ nerwowy, poprawiając przekazywanie impulsów nerwowych
* wspomaga działanie wielu bardzo ważnych enzymów
* dobrze działa na płodność i donoszenie ciąży
* pomaga w wyprowadzeniu z organizmu metali ciężkich
* jest podstawowym składnikiem kości, zębów i paznokci, wzmacnia włosy
* zapobiega osteoporozie
* obniża ciśnienie krwi
* jest mocnym antyutleniaczem i antystreserem
mleko krowie zawiera ok. 30% wapnia
Niedobór wapnia objawia się następującymi symptomami:
* zaburzeniami w rozwoju dziecka
* skrzywieniem kręgosłupa i kończyn dolnych
* skłonnością do alergii i wysypek
* złą krzepliwością krwi
* skurczami mięśni i padaczką
* bezsennością, zawrotami głowy, osłabieniem pamięci, szybkim męczeniem się
* bólami pleców, nóg, stawów oraz drętwieniem kończyn
* osteoporozą i skłonnością do złamań
* częstymi zaparciami

Wapń należy do bardzo aktywnych pierwiastków, nie występuje również w jonizowanej formie, lecz w najróżniejszych związkach chemicznych, przez co ciężko przyswaja się w naszym organizmie. Pite przez nas napoje gazowane, kawa, spożywane cukry i węglowodany znacznie obniżają jego przyswajanie. Nasz organizm przyswaja tylko 20-30% wapnia zawartego w żywności.

Bibliografia:

* Encyklopedia Popularna PWN
* Vademecum ? chemia, wydawnictwo Greg
* http://pl.wikipedia.org/wiki/Wap%C5%84

Posted in Referaty | Leave a comment

Sole

SOLE

Chemia zajmuje się opisem właściwości substancji i przemianami ładnych substancji w inne. Każda substancja ma szereg właściwości ( cech), które pozwalają na jej rozpoznanie i odróżnienie od innych substancji. Można się skupić na wielu dziedzinach chemii. Jedną taka z ważnych dziedzin są sole. Sole są substancjami najczęściej białymi, choć znane są także sole o różnych barwach np.: siarczan miedzi (II) jest niebieski, jodek ołowiu (II) jest żółty, siarczan miedzi (II) jest czarny. Rozpuszczalność soli w wodzie jest bardzo zróżnicowana. Niektóre rozpuszczają się tak dobrze, że rozpuszczalność ma kilkadziesiąt i więcej gramów na 100g. wody. Są taż praktycznie nierozpuszczalne w wodzie np. : węglan wapnia Ca CO3 i chlorek srebra AgCl. Niektóre sole ulegają rozkładowi pod działaniem światła. Reakcje wywołane przez światło nazywają się reakcjami fotochemicznymi. Dzięki reakcjom fotochemicznym rozwinęły się duże dziedziny sztuki: fotografia i film. Właściwości chemiczne soli są bardzo zróżnicowane. Nie istnieje reakcja, której ulegałyby wszystkie sole. Sole mogą rozkładać się pod wpływem rożnych czynników np.: ogrzewania( rozkład termiczny) i naświetlania (rozkład fotochemiczny) .Możliwość przebiegu tych reakcji zależy od rodzajów soli.
Ważnym elementem soli są jej właściwości .W odróżnieniu od wodorotlenków i kwasów, które w przyrodzie praktycznie nie występują, sole są niezwykle rozpowszechnione. Skorupa ziemska składa się z soli i tlenków. Wiele soli stanowi kopaliny, czyli surowce wydobywane z Ziemi metodami górniczymi. Chlorek sodu-sól kuchenna kamienna jest w Polsce wydobywana w okolicy Wieliczki, Bochni i Inowrocławia . Sól kamienna zawiera niewiele ilości bromków i jodów sodu oraz potasu. Ważnym minerałem jest węglan wapnia CaC03. Do kopalin należą też różne azotany zwane saletrami , przede wszystkim saletra chilijska (sodowa) NaNO3, saletra indyjska (potasowa) KNO3 i saletra norweska (wapniowa) Ca (NO3)4 , a ponadto fosforan wapnia Ca3 (PO4)2, stanowiący główny składnik fosforytów, oraz siarczan wapnia CaCo4 czyli gipsu. Nazwa soli składa się z dwóch członów: nazwy metalu i nazwy jonu reszty kwasowej. Anion soli kwasu tlenowego ma końcówkę ?on , a anion soli kwasu beztlenowego ma końcówkę ?ek np.: -chlorek sodu- sól kwasu solnego H Cl
-siarczan (VI) wapnia- sól kwasu siarczonego (VI) H2SO4.

Posted in Chemia nieorganiczna | Leave a comment

Sole

Sole są substancjami jonowymi. Skład większości soli można przedstawić wzorem ogólnym:
M R
w którym M oznacza kation (atom metalu) prosty lub złożony, R oznacza anion (resztę kwasową) prosty lub złożony .
Sole o składzie M R to sole proste, czyli zawierające jeden rodzaj kationów i jeden rodzaj anionów. Oprócz nich istnieje jeszcze kilka innych klas soli.
Sole można otrzymać między innymi w reakcjach:
- metal kwas = sól wodór,
- metal wodorotlenek = sól wodór,
- wodorotlenek kwas = sól woda,
- tlenek zasadowy kwas = sól woda,
- wodorotlenek tlenek kwasowy = sól woda,
- tlenek zasadowy tlenek kwasowy = sól,
- metalu z niemetalem,
- między dwoma wodnymi roztworami substancji jonowych (jeżeli jeden z tych roztworów zawiera kation, a drugi zawiera anion).
Sole są na ogół substancjami stałymi, krystalicznymi, najczęściej białymi, choć znane są także sole o różnych barwach, np. niebieskiej (siarczan miedzi II), żółtej (jodek ołowiu II) czy nawet czarnej (siarczek miedzi II).
Rozpuszczalność soli w wodzie jest bardzo zróżnicowana. Ma na to wpływ zarówno metal jak i reszta kwasowa. Na przykład wszystkie azotany są dobrze rozpuszczalne. Podobnie sole sodu, potasu i amonu. Do najważniejszych soli trudno rozpuszczalnych, czyli takich, które strącają się w postaci osadów nawet z roztworów rozcieńczonych, należą:
- chlorki,
- bromki,
- jodki
- fluorki,
- siarczany,
- azotany (III),
- wszystkie siarczany (IV), węglany i fosforany z wyjątkiem soli litowców i amonu,
- wszystkie siarczki z wyjątkiem soli litowców, berylowców i amonu.
Wszystkie sole są mocnymi elektrolitami. Bez względu na rozpuszczalność, ta ilość soli, która przechodzi do roztworu, rozpada się na jony.
Do najważniejszych charakterystycznych reakcji soli, które odzwierciedlają ich właściwości chemiczne, należą cztery następujące:
1. Rozkład. Większość soli wytrzymuje ogrzewanie do wysokich temperatur, ale niektóre rozkładają się podczas ogrzewania palnikiem gazowym. Przebieg rozkładu zależy od rodzaju soli. Niektóre sole rozkładają się pod wpływem promieni świetlnych (tzw. rozkład fotochemiczny).
2. Wymiana podwójna. Dobrze rozpuszczalna sól AB może reagować z inną dobrze rozpuszczalną substancją jonową XY (solą, kwasem, wodorotlenkiem) w roztworze (reakcja wymiany podwójnej):
AB XY = XB AY
pod warunkiem, że jeden z produktów: XB lub AY, strąca się w formie osadu lub jest słabym elektrolitem.
3. Wymiana pojedyncza. Dobrze rozpuszczalna sól AB może reagować z pierwiastkiem chemicznym E. Metal bardziej reaktywny może wyprzeć z roztworu metal mniej reaktywny, czyli stojący za nim w szeregu napięciowym.
AB E = EB A
4. Hydroliza. Hydroliza jest reakcją między jonami soli i wodą. Reakcji hydrolizy ulegają wszystkie sole z wyjątkiem soli pochodzących od mocnych zasad i mocnych kwasów. Produktem hydrolizy jest drobina stanowiąca słaby kwas i jon OH- (hydroliza anionowa) lub drobina stanowiąca słabą zasadę i jon H (hydroliza kationowa). Rozróżniamy kilka rodzajów hydrolizy:
- hydroliza anionowa,
- hydroliza kationowa,
- hydroliza soli słabej zasady i słabego kwasu,
- hydroliza dwustopniowa.
Sole są bardzo rozpowszechnione w przyrodzie. Skorupa ziemska składa się z soli i tlenków. W wodzie morskiej występują różne jony soli (sodu, potasu, magnezu, chloru i inne). Wiele soli stanowi kopaliny, czyli surowce wydobywane z Ziemi metodami górniczymi. Przede wszystkim jest to chlorek sodu ? sól kamienna ? wydobywana w Polsce w okolicy Wieliczki, Bochni i Inowrocławia. Sól kamienna zawiera niewielkie ilości bromków i jodków sodu oraz potasu. Ważnym minerałem jest węglan wapnia, główny składnik wapienia i marmuru, a ponadto dolomit, stosowany jako kamień budowlany, topnik w metalurgii i składnik różnych materiałów ceramicznych. Do kopalin należą też różne azotany, zwane saletrami, przede wszystkim saletra chilijska, indyjska i wapniowa, a ponadto fosforan wapnia, stanowiący główny składnik fosforytów i apatytów, oraz siarczan wapnia czyli gips.
Sole znalazły liczne zastosowania, przede wszystkim jako nawozy sztuczne, a ponadto w budownictwie (siarczan wapnia), komunikacji (chlorek sodu i chlorek wapnia do zabezpieczania dróg przed zamarzaniem), w przemyśle spożywczym (chlorek sodu i azotan sodu jako konserwanty) i wiele innych.

Posted in Chemia nieorganiczna | Leave a comment

Zadanie z moli- chemia

zadanie 1
Odczytaj z układu okresowego wartości mas atomowych sodu, siarki, tlenu, żelaza i podaj je w atomowych jednostkach masy.

Sięgamy po układ okresowy i wyszukujemy wymienione powyżej pierwiastki.

np. Sód wygląda mniej więcej tak:

Na
22,8898

liczba podana pod symbolem pierwiastka jest masą atomową, zaokrąglamy ją do najbliższej liczby całkowitej, do 23 i dopisujemy ‘u’, którą jest oznaczona atomowa jednostka masy.
‘u’-skrót od angielskiego słowa unit, czyli atomowa jednostka masy (a.j.m.)

otrzymujemy wartość masy atomowej sodu (Na) czyli 23u.

Podobnie z pozostałymi trzema pierwiastkami: siarką (S), tlenem (O), żelazem (Fe)

S – 32u
O – 16u
Fe – 56u

zadanie 2
Oblicz masy cząsteczkowe następujących cząsteczek:
a) Na2S
b) Mg3(PO4)2
c) Fe(NO3)3

Pytanie: Czym jest masa cząsteczkowa?
Więc masa cząsteczkowa jest to masa pojedynczej cząsteczki wyrażona w u (unit – atomowa jednostka masy).
Mcz – w skrócie ‘masa cząsteczkowa’.

Masę cząsteczkową obliczmy sumując masy atomowe! (zapamiętaj to ważne)

a) Mcz Na2S = 2*23u 32u = 78u
b) Mcz Mg3(PO4)2 = 3*24u 2(31u 4*16u) = 72u 62u 2*64u = 262u
c) Mcz Fe(No3)3 = 56u 3(14u 3*16u) = 56u 42u 144u = 242u

zadanie 3
Oblicz, ilu molom żelaza odpowiada 3,01*10(23) (w nawiasie to potęga, czyli 10 do potęgi 23!)
atomów żelaza.

Tu musimy zastosować liczbę Avogadra. Nie będę zagłębiać się w wyjaśnianie czym jest ta liczba o magicznie brzmiącej nazwie, sięgnijcie do podręcznika po definicję.
;] No ok…
Więc liczba Avogadra określa liczbę drobin (atomów, cząsteczek, jonów) stanowiących 1 mol.
1 mol zawiera 6,02*10(23) drobin.
Aby się dowiedzieć, ilu molom odpowiada dana ‘porcja’ elementów, należy wykonać odpowiednie obliczenia. Zaprezentuje dwa sposoby.

1 sposób to zastosowanie wzoru, w którym liczba moli substancji to drobina podzielona przez liczbę Avogadra (która jest stała).

wykorzystujemy wzór: n=N/NA (zapisujemy ‘A’ wielkie po prawej na dole liczby N)
gdzie ‘n’ oznacza liczbę moli, N – liczbę drobin (atomów, cząsteczek, elektronów), NA – stałą liczbę Avogadra (pamiętaj N z wielkim ‘A’ po prawej stronie na dole).

Dane:
N = 3,01*10(23) atomów żelaza
NA = 6,02*10(23) atomów w molu
Szukane:
n=?
szukamy liczby moli

Rozwiązanie:
n = 3,01*10(23) atomów żelaza/6,02*10,23 atomów w molu
n = 0,5 mola atomów żelaza

2 sposób, wykorzystujemy proporcję:

N atomów odpowiada x mola
NA atomów odpowiada 1 molowi

3,01*10(23) atomów Fe odpowiadają x molów Fe
6,02*10(23) atomów odpowiada 1 molowi Fe

Odp.: 3,01*10(23) atomów żelaza odpowiada 0,5 mola.

zadanie 4
Oblicz ile cząsteczek zawiera się w 10 molach tego związku.

Dane:
NA = 6,02*10(23)
n = 10 moli

szukane:
N = ?

rozwiązanie:
sposób nr 1 wzór

n=N/Na

liczbę moli mamy podaną, więc przekształcamy wzór tak aby obliczyć N czyli liczbę cząsteczek

n = N/NA obie strony mnożymy razy NA

otrzymujemy: N = NA*n

N = 6,02*10(23) cząsteczek/mol*zo moli
N = 60,2*10(24) cząsteczek

2 sposób

N atomów odpowiada x mola
NA atomów odpowiada 1 molowi

Odp.:
W 10 molach CO2 zawiera się 60,02*10(24) cząsteczek tego związku.

zadanie 5.
Korzystając z układu okresowego, określ:
a) masę molową sodu

Masa molowa to masa 1 mola drobin substancji wyrażona w gramach.

Czyli skoro masa atomowa sodu (Na) wynosi 23u to masa molowa sodu będzie wynosiła 23g/mol.

b) masę atomową fosforu

liczba pod symbolem pierwiastka 30,973… zaokrąglona od najbliższej liczby całkowitej czyli masa atomowa fosforu to 31u

c) masę cząsteczkową HNO3

Mcz HNO3 = 1u 14u =3*16u = 63u

Wkrótce kolejna część zadań wraz z rozwiązaniami ;P
Powodzenia!

Posted in Ściągi | 2 Comments

Zastosowanie izotopów promieniotwórczych w medycynie

Izotopy są to atomy takiego samego pierwiastka, posiadające taką samą liczbę protonów w jądrze, a różniące się liczbą neutronów. Izotopy mają identyczna liczbę atomową Z, natomiast różnią się liczbami masowymi A.
Większość pierwiastków jest mieszaniną kilku izotopów, stosunek ich zawartości (udziału), wyrażany w procentach, jest zwykle wartością stałą. Większość izotopów naturalnych to izotopy trwałe, tylko niektóre ulegają przemianom promieniotwórczym. Natomiast większość izotopów sztucznych, uzyskiwanych w reakcjach jądrowych to izotopy promieniotwórcze.

Izotopy promieniotwórcze
Oprócz 272 trwałych izotopów znanych jest ok. 2000 ich izotopów promieniotwórczych. Izotopy promieniotwórcze to takie, których jądra nie należą do trwałych. Rozpadają się samoczynnie. W zależności od właściwości danego izotopu, izotopy promieniotwórcze znalazły zastosowanie w wielu dziedzinach życia.
Medycyna
Izotopy znalazły zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny. Używane są do diagnostyki, terapii i sterylizacji. Wprowadzone do ciała izotopy promieniotwórcze z wielką dokładnością potrafią ujawnić każde zmiany w narządach. Właśnie dlatego stosuje się je m.in. w endokrynologii, neurologii, onkologii. Swoje zastosowanie znajdują także w kardiologii. Izotopy pierwiastków używane są w rozrusznikach serca. Badania kardiologiczne przy pomocy izotopów promieniotwórczych umożliwiają np. wykrycie niedokrwienia serca, zakrzepów. Dużą zaletą tej metody jest dokładność oraz możliwość wielokrotnego powtarzania np. w celu sprawdzenia wyników leczenia operacyjnego. Do tego rodzaju badan wykorzystuje się miedzy innymi jony potasu, ksenon, technet.
Wykorzystanie w diagnostyczne izotopów promieniotwórczych odbywa się poprzez umieszczenie substancji promieniotwórczej w tkankach oraz narządach organizmu , później na rejestracji promieniowania. Zgromadzenie substancji promieniotwórczej w tkankach albo w narządzie pozwalają na podsumowania diagnostyczne. Aktualnie wykorzystuje się około 200 różnych izotopów promieniotwórczych , które dobiera się biorąc pod uwagę narząd, który będzie elementem badania. Również bierze się pod uwagę informacje jakie chcemy otrzymać.
W medycynie izotopy również wykorzystywane są do zmniejszania lub eliminowania bólu przy przerzutach raka do kości. W tym przypadku są one jedynym w pełni zwalczającym tę dolegliwość środkiem, ponieważ tylko one potrafią trafić do odpowiedniego zakończenia nerwowego.
Promieniowanie

W II poł. XIX wieku naukowcy Thomson i Rutherford zajmowali się badaniem zjawiska jonizacji gazów naświetlanych promieniami odkrytymi przez Becquerela. W czasie doświadczenia Rutherford stwierdził, że można wyróżnić dwa rodzaje tego promieniowania – jedno nazwane alfa, było łatwo absorbowane nawet przez kartki papieru i drugie nazwane beta, mogło przenikać przez grube blachy metalowe (np. przez 0,25 centymetrów aluminium). Wkrótce odkryto i trzeci rodzaj promieniowania ? najbardziej przenikliwego, które miało możliwość przenikać nawet przez kilku centymetrowe warstwy ołowiu. Nadano mu nazwę gamma.
Promienie alfa składają się z dodatnio naładowanych cząsteczek:2 protonów i 2 neutronów. Identyczną liczbę cząsteczek ma jądro helu.
Cząsteczki beta zostały określone przez naukowców jako te, które powinny mieć ładunek ujemny. Po kolejnych badaniach naukowcy wywnioskowali, iż cząsteczki beta to po prostu elektrony.
Trzeci rodzaj promieniowania- gamma, to promieniowanie elektromagnetyczne.
Wysokie dawki promieniowania używa się w radioterapii. Jest to jeden ze sposobów leczenia raka. Głównie raka: jąder, gruczołów limfatycznych, śledziony, oraz białaczkę. Promieniowanie niszczy wszystkie żyjące komórki, ale dzięki temu także komórki nowotworowe szybciej ulegają wyniszczeniu. To wynik tego, że chore tkanki są mniej odporne na promieniowanie. Pod wpływem przenikliwego promieniowania-gamma chore komórki ulegają rozpadowi i dużo wolniej przebiega proces ich ponownego kształtowania się. Zbyt duże napromieniowywanie może w znacznym stopniu zaszkodzić organizmowi chorego. Chore tkanki naświetlane są izotopem kobaltu. Jest ono bardziej skuteczne, niż promieniowanie rentgenowskie i używa się go przede wszystkim w leczeniu nowotworów złośliwych, które ?umieszczone? są głęboko w tkankach chorego organizmu.
Oprócz walki z rakiem, izotopy pierwiastków stosuje się w leczeniu chorób tarczycy.
Istotne w dzisiejszym świecie jest także wspomniane już przeze mnie wcześniej prześwietlenie rentgenowskie. Polega ono na tym, że promienie przenikają przez badany organ, część z nich zostaje wchłonięta przez tkankę. Pozostała część promieni wiązka umieszczona zostaje na kliszy fotograficznej i powoduje jej zaciemnienie. W ten sposób na kliszy fotograficznej uzyskujemy obraz badanego narządu.
Podsumowanie
Uważam, że izotopy promieniotwórcze stosowane w medycynie są dla wielu ludzi czymś, co pozwoliło na ratowanie im życia i zdrowia. Dzięki izotopom jesteśmy w stanie rozwiązać wiele problemów, które istniały w przeszłości. Badania prowadzone nad izotopami pozwoliły na uśmierzenie bólu i leczenie uznawanej kiedyś za nieuleczalna choroby- raka. Myślę, że izotopy zajmują ważną pozycję w naszym życiu i nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, ile ich jest wokół nas i jakie mogą przynieść korzyści i szkody.

Posted in Referaty | Leave a comment

Sód, Glin, Azot, chlor. krzem, siarka

SÓD
1 Właściwości sodu
- sód jest metalem lekkim o srebrzystej barwie i metalicznym połysku
- jest bardzo miękki
- beż trudu można kroić go nożem
- sód gwałtownie reaguje z wodą i powietrzem ( dlatego przechowuje się go w nafcie bez dostępu tlenu i wilgoci).
2. Sód we wszystkich swoich związkach jest jednowartościowy. Łatwo reaguje z niemetalami:
* z wodorem tworzy bardzo reaktywny wodorek sodu
2Na H2—2NaH
*z gazowym chlorem daje chlorek sodu
2 Na Cl2—2NaCl
* z siarką- siarczek sodu
2Na S—Na2S
3. Wodorotlenek sodu ( Właściwości)
- ciało stałe o barwie białej
- dobrze rozpuszcza się w wodzie, czemu towarzyszy wydzielanie ciepła.
- silnie pochłania wodę i reaguje ze szkłem.
- niszczą bibułę i działają żrącą na skórę
4. Zastosowanie wodorotlenku sodu
Służy do: wyrobu mydła i środków piorących, celulozy i papieru, jedwabiu wiskozowego, szkła, barwników oraz do syntezy innych związków chemicznych. Jest jednym z podstawowych odczynników stosowanych w laboratoriach chemicznych.
GLIN
1.Aluminotermia- jest to egzoenergetyczna reakcja redukcji tlenków metali przy użyciu pyłku glinowego. Proces ten stosowany jest w technice do otrzymywania metali z ich tlenków, metodę tę wykorzystuje się również przy spawaniu.
Pasywacja glinu- stężony kwas azotowy (V) nie reaguje z glinem. Pod wpływem tego kwasu, o silnych właściwościach utleniających, na powierzchni metalu tworzy się ochronna warstwa tlenku.
2. Zastosowanie:
W dużych ilościach używa się go do wyrobu przewodów elektrycznych, a także do budowy aparatury chemicznej stosowanej w przemyśle spożywczym oraz do produkcji naczyń kuchennych. Stosowany jest do produkcji foli aluminiowej która stosowana jest w gospodarstwie domowym. Sproszkowany glin służy do otrzymywania niektórych metali z ich tlenków i jest składnikiem mieszanek termitowych.
3. Właściwości
Glin jest srebrzystym metalem, nieszlachetnym, kowalnym i ciągliwym. Dobrze przewodzi prąd elektryczny i ciepło, natomiast wykazuje małą wytrzymałość na rozerwanie. Jest metalem miękkim. Na powietrzu szybko się utlenia. Reaguje z kwasami przy czym wydziela się wodór
2Al 3H2SO4—Al2(SO4)3 3H2 ?
4. Ważniejsze związki glinu
- Al2O3
- Korund
- Szafir
-Rubin
-Hydraty Al2O3*H2O
-Al.(OH)3- wodorotlenek glinu
-Al2(SO4)3- siarczan glinu
KRZEM
1.Związki krzemu
-SiO- krzemionka
- SiO2- tlen krzemowy (II)
- krzemian wapnia
- szkło kwarcowe
- kwas metakrzemowy SiO2*H2O—H2SiO3
- kwas ortokrzemowy SiO2*2H2O—H4SiO4
- kwas metadwukrzemowy 2SiO2*H2O—H2Si2O5
- szkło wodne
2. Właściwości krzemu
Ciemnoszary kryształ, podobny do kryształu diamentu, półmetal, półprzewodnik. Twardy kruchy o bardzo wysokiej temperaturze topnienia. Mało reaktywny.
3. Zastosowanie
- diody
- tranzystory
- zapalniczki gazowe
- przyrządy optyczne
- naczynia laboratoryjne
- lampy kwarcowe
- przemysł papierniczy
4. Glinokrzemiany- są to krzemiany, w których niektóre atomy krzemu są zastąpione atomami glinu. W ich sieci krystalicznej mogą być też obecne kationy innych metali, jak potas, sód czy wapń.
TLEN
1.Zastosowanie O2
* produkcja kwasów ( HNO3, H2SO4)
* w medycynie
* maski tlenowe dla płetwonurków, lotników kosmonautów itp.
* palniki ( O2H2 lub C2H2)
* jest pierwiastkiem bezwzględnie koniecznym do życia ludzi, zwierząt i roślin.
* paliwo rakietowe
2. Właściwości tlenu
- gaz
- bez smaku i zapachu
- nieco cięższy od powietrza
- słabo rozpuszczalny w wodzie
- aktywny chemicznie
- podtrzymuje palenie ale się nie pali
- reaguje z metalami i niemetalami tworząc tlenki
AZOT
1. Ważniejsze związki azotu
- tlenki azotu
- kwasy azotowe
- amoniak
2. Kwasy
- kwas azotowy (III)- HNO2
- kwas azotowy (V)- HNO3
3. Zastosowanie HNO3
- dotleniacz paliw rakietowych
- sztuczny jedwab
- materiały wybuchowe
- leki
- nawozy sztuczne
- barwniki i tworzywa sztuczne
SIARKA
1.Złoża siarki powstały prawdopodobnie w procesie bakteryjnej redukcji gipsu. Siarka jest niemetalem który w skorupie Ziemskiej stanowi 0,5%. W stanie wolnym występuje w pokładach siarki rodzimej lub pod postacią minerałów. W przyrodzie jest mieszaniną izotopów 32S i 34S oraz zawiera śladowe ilości izotopów 33S i 36S
2. Właściwości siarki
- stała krucha substancja
- niemetal
- barwa żółta
- bez smaku i zapachu
- w wodzie praktycznie nierozpuszczalny
- rozpuszcza się w dwusiarczku węgla raz w organicznym rozpuszczalniku toluenie
- grupa 16 okres 3
- wartościowość II, IV, VI
- w stanie stałym występuje w postaci pierścieniowych cząsteczek
3. Związki siarki
-piryt Fe2S
- blenda cynkowa ZnS
- galena PbS
- anhydryt CaSO4
- gips CaS*2H2O
- boryt Bas
- SO tlenek siarki
-SO2- tlenek siarki (II)
- SO3- tlenek siarki (IV)
- H2SO4- kwas siarkowy (VI)
- H2SO3- kwas siarkowy (IV)
-H2S- Kwas siarkowodorowy
4. Zastosowanie
Siarka jest podstawowym surowcem przemysłu chemicznego, stosowana jest do produkcji: gumy, kwasów, barwników, w akumulatorach
5. Zastosowanie H2SO4
- barwniki i środki piorące
- nawozy sztuczne
- leki
- materiały wybuchowe
- włókna sztuczne
- akumulatory ołowiowe
6. ALOTROPIA SIARKI
Występowanie pierwiastka w więcej niż jednej formie substancji prostej np. siarka rąbowa, siarka jednoskośna ( o długich lekko ściętych igłowatych kryształach.
CHLOR
1. Zastosowanie
- jako gaz bojowy, barwniki, leki, cukiernictwo, tworzywa sztuczne, woda chlorowa, HCl, metalurgia, włókiennictwo
2. Właściwości
- chlor jest żółto- zielonym gazem
- cięższy od powietrza
- duszący zapach
- bardzo toksyczny
- Wartościowość VII, V, III, I, IV,VI
- ma właściwości bielące i odkażające
- reaguje z wieloma metalami i niemetalami
- dobrze rozpuszcza się w wodzie
3. Ważniejsze związki
NaCl, HCl, HClO4, Ca(ClO)2, KClO3, MgCl2*KCl*6H2O- KARNALIT

Posted in Ściągi | Leave a comment

Węgiel kamienny i produkty jego przeróbki.

Węgiel kamienny, jest najcenniejszym surowcem energetyczno – chemicznym pochodzenia naturalnego. Jest on złożoną i urozmaiconą pod względem budowy substancją stałą z grupy węglowców, jest niemetalem, nie rozpuszcza się w wodzie, jak również w kwasach i zasadach. Jest produktem przemiany roślinnych substancji organicznych na dużych głębokościach, czyli pod ogromnym ciśnieniem, w wysokiej temperaturze i bez dostępu powietrza. Węgiel powstał z martwych szczątków roślin w wyniku złożonych przemian biochemicznych, geofizycznych i geochemicznych. Powstał w karbonie ze szczątków roślinnych. Ma czarną barwę, matowy połysk, czarną rysę. Węgiel kamienny należy do węgli humusowych, niejednorodnych w swej strukturze, stanowiących mieszaninę kilku odmian różniących się twardością i połyskiem, tworzących pojedyncze pasma. Dlatego też wyróżnia się takie typy węgla jak: węgiel włóknisty (fuzyn), węgiel matowy (duryn), węgiel półbłyszczący (klaryn) oraz węgiel błyszczący (witryn). Ze względu na zastosowanie rozróżnia się kilka typów technologicznych węgla kamiennego, określanych poprzez takie właściwości jak: spiekalność, zawartość składników lotnych, ciśnienie rozprężania i ciepło spalania. Są to: węgiel płomienny, węgiel gazowo-płomienny, węgiel gazowy, Węgiel gazowo-koksowy, węgiel ortokoksowy, węgiel metakoksowy, węgiel semikoksowy, węgiel chudy, węgiel antracytowy, antracyt.
Największe złoża węgla kamiennego: Rosja (Zagłębia: Peczorskie, Kuźnieckie, Tunguskie, Leńskie), Ukraina (Zagłębie Donieckie), Wielka Brytania (Zagłębia: Yorkshire, Durham, Derbyshire), Niemcy (Zagłębia Ruhry i Saary), USA, Kanada, Chiny, Australia, Indie i RPA. Wydobywany jest obecnie w 58 krajach. W Polsce najbardziej zasobne złoża występują w utworach karbonu na Górnym Śląsku (Górnośląskie Zagłębie Węglowe) i Lubelszczyźnie (Lubelskie Zagłębie Węglowe), a także na Dolnym Śląsku (okolice Wałbrzycha i Nowej Rudy).
Przeróbki węgla kamiennego.
Metody przeróbki węgla kamiennego zależą od rodzaju i właściwości węgla oraz od przeznaczenia produktów przeróbki. Głównym jednak celem przeróbki węgla jest usunięcie szkodliwych domieszek oraz sortowanie węgla.
Rodzaje przeróbki węgla :
Sortowanie ? ma na celu podział węgla na klasy według wielkości ziaren i odbywa się ono na sitach o różnych wymiarach oczek. Liczba sortymentów zależy od potrzeb i właściwości węgla.
Zagazowanie ? stosowane jest w przypadku części węgla. Proces ten polega na oddziaływaniu wolnego lub związanego tlenu oraz wodoru na pierwiastek węgla związany w masie organicznej paliw stałych (produktami tej przeróbki są trzy rodzaje gazów: gaz powietrzny, wodny lub powietrzno-wodny)
Odgazowanie lub sucha destylacja( pirogenizacja, piroliza) polega na ogrzaniu węgla do temperatury powyżej 5000°C, w której węgiel rozkłada się na pozostałość stałą tj: półkoks, koks oraz na części lotne, z których wydzielają się frakcje ciekłe (smoła , benzole) i gazy palne. Mają tu miejsce następujące procesy:
-wytlewanie, czyli proces odgazowania odbywający się w niskiej temperaturze. Powstaje półkoks, który jest paliwem bezdymnym i łatwo palącym się, smoła wytlewna, zwana prasmołą mająca cechy ropy oraz gaz wytlewny.
-gazownictwo, czyli proces którego celem jest uzyskanie dużej ilości gazu opałowego o wartości opałowej co najmniej 5 MJ/m3. Oprócz gazu uzyskuje się koks gazowniczy o małej wytrzymałości mechanicznej, smołę pogazową, benzole i wodę pogazową zawierającą amoniak. Aktualnie gazownictwo w swej klasycznej postaci zanika.
-koksownictwo, czyli proces który ma na celu otrzymanie koksu metalurgicznego o dużej wytrzymałości mechanicznej, równej granulacji i małej zawartości popiołu, siarki, fosforu oraz dobrej reaktywności. Koksowanie odbywa się w temperaturze 1000-1200°C bez dostępu powietrza.
Omówię teraz pokrótce niektóre produkty jakie powstają podczas przeróbki węgla kamiennego.
Koks : czysty węgiel z niewielką ilością związków nieorganicznych (popiołu). Charakteryzuje się specyficzną, porowatą strukturą i wysoką wytrzymałością mechaniczną. Tworzy szaroczarne, nieregularne bryły o budowie gąbczastej, składające się w 90% z pierwiastka węgla. Wykorzystywany jest w hutnictwie, jako źródło opału oraz do produkcji karbidu.
Woda pogazowa zawiera amoniak powstały z rozkładu związków azotowych, sole amonowe, pirydynę, fenole i inne związki. Jest wykorzystywana do produkcji nawozów azotowych (siarczanu (VI) amonu).
Gaz koksowniczy składa się z wodoru, metanu i tlenku węgla, ma wysoką wartość opałową. Jest on jednak zużywany głównie do ogrzewania baterii koksowniczych i pieców martenowskich, a nadwyżki przekazuje się do celów opałowych lub jako surowiec dla przemysłu chemicznego.
Smoła węglowa ma największe znaczenie z punktu widzenia przemysłu chemicznego. Jest to ciecz barwy czarnej o mazistej konsystencji. Znajduje się w niej wiele różnorodnych związków organicznych np. fenole, zasady pirydynowe i chinolinowe, a głównie tak zwane węglowodory aromatyczne, odgrywające ogromną rolę jako surowce chemiczne. Smołę węglową poddaje się destylacji frakcyjnej, czyli jednej z metod rozdzielania i oczyszczania ciekłych związków chemicznych. Produktami tego procesu są: olej lekki, olej średni, olej ciężki, i olej antracenowy Poszczególne frakcje poddaje się dalszej obróbce i wykorzystuje do produkcji leków, barwników, tworzyw sztucznych, rozpuszczalników, materiałów wybuchowych, środków ochrony roślin, substancji zapachowych. Pozostałością po destylacji smoły węglowej jest pak czarna, bezpostaciowa masa o szklistym połysku, rozpuszczalna w nafcie solwentowej. Jest on wykorzystywany do brykietowania miału węglowego, uszczelniania konstrukcji budowlanych oraz do produkcji papy, lakierów, elektrod, nawierzchni dróg.
Niewątpliwie węgiel jest jednym z najważniejszych pierwiastków w życiu człowieka. Bez niego nie było by postępu cywilizacyjnego. Gaz ziemny, ropa naftowa i opisany wyżej węgiel kamienny są najważniejszymi surowcami energetycznymi. Wzrasta ich znaczenie jako źródeł cennych substancji o dużym znaczeniu przemysłowym i ekonomicznym.

Źródła:
Chemia 2- podręcznik. A Czerwiński, A. Czerwińska, K. Kuśmierczyk,
Chemia organiczna M. Litwin, Sz. Styka-Wlazło, J. Szymońska
http://pl.shvoong.com/exact-sciences/engineering/mines-engineering/1646443-sposoby-przetwarzania-w%C4%99gla-kamiennego/
http://chemia.organiczna.webpark.pl/przyroda/kamien.htm
http://pl.wikipedia.org/wiki/W%C4%99giel_kamienny

Posted in Referaty | Leave a comment

Alkiny, alkeny, alkany

ETAN:
-całkowite :
2 C2H6 702 -> 4CO2 6H20
-półspalanie:
2 C2H6 502 -> 4CO 6H20
-niecałkowite:
2 C2H6 3 02 -> 4C 6H20
Pentan:
- całkowite :
2C5H12 16 02 –> 10 CO2 12 H20
- półspanianie
2C5H12 12 02 –> 10 CO 12 H20
- niecałkowite
2C5H12 6 02 –>10 C 12 H20
metan
Spalanie całkowite
CH4 1O2 –> CO2 2H2O
półspalanie
CH4 1O2 –> CO 2H2O
spalanie niecałkowite
CH4 1O2 –> C 2H2O
propan
C3H8 5O2 –> 3CO2 4H2O
2C3H8 7O2 –> 6CO 8H2O
C3H8 2O2 –> 3C 4H2O
butan
2C4H10 13O2 –> 8CO2 10H2O
2C4H10 9O2 –> 8CO 10H2O
2C4H10 5O2 –> 8C 10H2O
heksan
2C6H14 19O2 –> 12CO2 14H2O
2C6H14 13O2 –> 12CO 14H2O
2C6H14 7O2 –> 12C 14H2O
heptan
C7H16 11O2 –> 7CO2 8H2O
2C7H16 15O2 –> 14CO 16H2O
C7H16 4O2 –> 7C 8H2O
oktan
2C8H18 25O2 –> 16CO2 18H2O
2C8H18 17O2 –> 16CO 18H2O
2C8H18 9O2 –> 16C 18H2O

eten
C2H4 3O2 –> 2CO2 2H2O
C2H4 2O2 –> 2CO 2H2O
C2H4 1O2 –> 2C 2H2O
propen
2C3H6 9O2 –> 6CO2 6H2O
C3H6 3O2 –> 3CO 3H2O
2C3H6 3O2 –> 6C 6H2O
buten
C4H8 6O2 –> 4CO2 4H2O
C4H8 4O2 –> 4CO 4H2O
C4H8 2O2 –> 4C 4H2O
penten
2C5H10 15O2 –> 10CO2 10H2O
C5H10 5O2 –> 5CO 5H2O
2C5H10 5O2 –> 10C 10H2O
heksen
C6H12 wite 9O2 –> 6CO2 6H2O
C6H12 6O2 –> 6CO 6H2O
C6H12 3O2 –> 6C 6H2O
hepten
2C7H14 21O2 –> 14CO2 14H2O
C7H14 7O2 –> 7CO 7H2O
2C7H14 7O2 –> 14C 14H2O
okten
C8H16 12O2 –> 8CO2 8H2O
C8H16 8O2 –> 8CO 8H2O
C8H16 4O2 –> 8C 8H2O

etyn
2C2H2 5O2 –> 4CO2 2H2O
2C2H2 3O2 –> 4CO 2H2O
2C2H2 1O2 –> 4C 2H2O
propyn
C3H4 4O2 –> 3CO2 2H2O
2C3H4 5O2 –> 6CO 4H2O
C3H4 1O2 –> 3C 2H2O
butyn
2C4H6 11O2 –> 8CO2 6H2O
2C4H6 7O2 –> 8CO 6H2O
2C4H6 3O2 –> 8C 6H2O
pentyn
C5H8 7O2 –> 5CO2 4H2O
2C5H8 9O2 –> 10CO 8H2O
C5H8 2O2 –> 5C 4H2O
heksyn
2C6H10 17O2 –> 12CO2 10H2O
2C6H10 11O2 –> 12CO 10H2O
2C6H10 5O2 –> 12C 10H2O
heptyn
C7H12 10O2 –> 7CO2 6H2O
2C7H12 13O2 –> 14CO 12H2O
C7H12 3O2 –> 7C 6H2O
oktyn
2C8H14 23O2 –> 16CO2 14H2O
2C8H14 15O2 –> 16CO 14H2O
2C8H14 7O2 –> 16C 14H2O

Posted in Ściągi | Leave a comment

Kwas azotowy (V)- zastosowanie, otrzymywanie, zagrożenia

Kwas azotowy (V)- zastosowanie, właściwości, otrzymywanie i zagrożenia.
Wzór sumaryczny kwasu azotowego(v) to HNO3.
Podstawowe własciwości fizyczne: bezbarwny gaz cięższy od powietrza temperatura krzepnięcia: 332K- (41,10C) tempratura wrzenia: 356K (830C) doskonale rozpuszcza się w wodzie, czemu towarzyszy silny efekt egzotermicny cięższy od powietrza 1,5 raza, cieższy od wody rozkład katalizowany jest przez podwyższoną temprature i światło słoneczne, silna woń dymi w wilgotnym powietzru.
Kwas azotowy (v) i jego stężone roztwory ulegają rozkładowi, czego skutkiem są powstające tlenki, które nadają mu żółtą lub czerwono-żółtą barwę. W połączeniu z wodą tworzy dwa hydraty:
HNO3 x H2 o temperaturze topnienia 235K
HNO3 x 3H2 o temperaturze 254,7K
Włściwości chemiczne: drażni śluzówkę nosa jest kwasem żrącym, działa utleniająco na wszystkie metale z wyjątkiem platyny i złota w reakcji HNO3 z glinem, chromem,i żelazem zachodzi pasywacja mieszanina HNO3 i HCL w stosunku 1:3 tworzy tzw. Wodę królewską, która jest w stanie rozpuścić nawet platynę i złot. Pod wpływem kwasu azotowego (V) białko zmienia barwę na żółtą co jest wynikiem reakcji ksantoproteinowej. Na skórę działa żrąco, powoduje bolesne rany oraz żółte zabarwienia skóry ( w przypadku kwasu w postaci rozcieńczonego roztworu). Tworzona z kwasem solnym woda królewska ma bardzo silne właściwości utleniające, które zawdzięcza wydzielającemu się chlorowi i chlorkowi nitrozylu:
3HCL HNO3->2H2O Cl2 NOCL 68% tego kwasu jesttak zwanym azeotropem.
Metale takie jak żelazo, chrom, glin w kontakcie ze stężonym kwasem ulegają pasywacji. Dlatego własnie znacznie lepiej rozpuszczają się one w rozcieńczonym kwasie.
Otrzymywanie kwasu azotowego (V)
Kwas azotowy można otrzymać dwoma metodami:
1.W wyniku przerobu azotanów występujących w przyrodzie (np. zawartych w złożach saletry w Chile). Jest to od dawna znana metoda i początkowo polegała na działaniu siarczanu żelaza (III) lub ałunów na saletrę sodową. W wieku XIX zastosowanie znalazła metoda oparta na wykorzystaniu następującej reakcji:
2. Ten nietrudny sposób otrzymania kwasu azotowego spowodował, że przez długi czas saletra chilijska stanowiła jedyne żródło surowca do produkcji kwasu azotowego.
Drugi sposób polegał na rozpuszczeniu tlenków azotu w wodzie. Wynika że podstawowy surowcem w tym przypadku jest tlenek azotu. Dwutlenek azotu powstaje natomiast przez utlenienie tlenku. Utlenienie azotu do tlenku nie jest łatwą sprawą i zachodzi bardzo opornie. Jest ono możliwe np. w łuku Volty, oraz poprzez katalityczne utlenianie amoniaku do tlenku azotu.
Zastosowanie:Kwas azotowy jest odczynnikiem często stosowanym w najrozmaitszych pracach laboratoryjnych.
Chemi analitycznej jako środek utleniający i do rozpuszczania metali
Na skalę techniczną duże ilości kwasu azotowego zużywa się do :
a)Produkcji azotanów bedąch nawozami sztucznymi [ Ca(NO3)2 NH4NO3]
b)Produkcji materiałów wybuchowych
c)Nitrowania związków organicznych
d)Do produkcji azotanów srebra dla przemysłu fotograficznego
e)Oczyszczania powierzchni metali
f)Produkcji paliw rakietowych
g)Produkcji środków farmaceutycznych
h)Produkcji barwników
Kwas azotowy (V) wytwarza się obecnie przez katalityczne utlenianie amniaku zgodnie z równaniem: 4NH3 5O2->4NO 6H2O
Powstający tlenek azotu (II) samorzutnie utlenia się do tlenku azotu (IV) 2NO O2->2NO2
Tlenek azotu (IV) zostaje pochłonięty w wodzie, tworząc początkowo mieszaninę kwasu azotowego (III) i aazotowego (V):
2NO2 H2O->HNO3 HNO2
Kwas azotowy (III) jest jednak kwasem bardzo nie trwałym i podczas zatężenia rozkłada się z wydzieleniem tlenku azotu (II), który po utlenieniu znów bierze udział w procesie. Reakcję otrzymywania kwasu azotowego (V) z tlenku azotu (IV) można więc zapisać następująco:
3NO2 H2O->2HNO3 NO^
Ludzie od wieków wykorzystują sole kwasu azotowego do użeźniania gleby. Azotan (V) sodu znany jest pod zwyczajną nazwą Saletry chilijskiej, a azotan (V) potasu- saletry potasowej. O ile istnieją złoża saletry chilijskiej o tyle saletrę potasową wydzielano przez stulecia z odchodów zwierzęcych i ludzkich, w których powstawała na skutek działania bakterii przetwarzających związki azotowe w azotan (V) potasu. Obecnie azotany (V) otrzymuje się z kwasu azotowego(V) . odkrycie, że zastosowanie azotanów (V) otrzymanych fabrycznie tak samo zwiększa plony, jak użycie azotanów pochodzących z kompostu czy obornika, podniosło zapotzrebowanie na kwas azotowy (V). Obecnie ok. 90% produkcji kwasu azotowego (V) przeznacza się na wyrób nawozów azotowych, a ok. 9% na wytwarzanie materiałów wybuchowych. Pozostały 1% produkcji służy do wytwarzania leków, barwników i tworzyw sztucznych.
W przyrodzie najczęściej występują sole kwasu azotowego (V) pochodzące z nawozów sztucznych lub naturalnych. Pewne dodatkowe ilości azotanów (V) są dostarczane glebie z wodą deszczową. Większość zawartych w niej tlenków azotu pochodzi ze spalin samochodowych. Podczas pracy silników samochodowych gorące powietrze przetwarza się bowiem między innymi w tlenki azotu.
Azotany (V) znajdujące się w glebie częściowo pochłaniane są pzrz rośliny a częściowo przedostają się do rzek i wód gruntowych. Bardzo ważna stała się więc kontrolazawartości tych związków w produktach spożywanych przez człowieka. Światowa Organizacja Zdrowia ustaliła dopuszczalny poziom azotanów (V) w wodzie pitnej 50mg/dm3 (50ppm). W rejonach gdzie poziom azotanów (V) jest wyższy, np. na na niektórych obszarach rolniczych, wodę należy z nich oczyszczać stosuje się do tego dwie metody:
1.Pierwsza polega na zastosowaniu baterii denitryfikujących, czyli przetwarzających azotany (V) w azot atmosferyczny; w metodzie tej w końcowej fazie oczyszczania bakterie usuwa się z wody;
2.Druga polega na zastosowaniu kolumn jonitowych, które wymieniają jony azotanowe (V) na jony bezpieczniejsze dla zdrowia, np. jony chlorkowe.
Rzadko zdarza się aby woda dostarczana do miasta za pomocą wodociągów była bardzo czysta, czyli pochodziła ze studni artezyjskich. Najczęściej jest to wod rzeczna w związku z czym musi być dokładnie oczyszczona zarówno z domieszek chemicznyh jak i z zanieczyszczeń biolgicznych. Wszystkie oczyszczalnie wody pitnej mają więc strukturę pozwalającą na usuwanie z wody obu typów zanieczyszczeń. Poza wodą pitną głównym źródłem azotanów (V) są dla człowieka warzywa. Szczególnie dużo azotanów może znajdować się w warzywach hodowlanych w warunkach szklarniowych poza sezonem. Azotany obecnie znajdują się również w wędlinach gdyż używa się do konserwowaniaKNO3 lub NaNO3. Do wędlin i przetworów rybnych dodaje się też azotany (III) które poza właściwościami konserwującymi poprawiają barwę przetworu. Jak widać ilość azotanów (III) i azotanów (V) pzryjmowanym przez człowieka zależy w dużym stopniu od jego diety.

Posted in Referaty | Leave a comment

Zagrożenia środowiska związane z wydobyciem i transportem i przetwarzaniem kopalnych związków węgla

ZAGROŻENIA ŚRODOWISKA ZWIĄZANE Z WYDOBYCIEM I TRANSPORTEM I PRZETWARZANIEM KOPALNYCH ZWIĄZKÓW WĘGLA

Paliwa kopalne to substancje powstałe ze związków organicznych w wyniku zalegania przez kilkadziesiąt lub kilkaset milionów lat pod ziemią, gdzie były poddane wysokiemu ciśnieniu, bez dostępu powietrza uległy rozkładowi. Najważniejszymi dla gospodarki człowieka rodzajami paliw kopalnych są węgiel kamienny ,ropa naftowa i gaz ziemny. Większość złóż węgla formowała się od 360 do 28 mln lat temu. Węgiel ten powstał w bagnistych lasach tropikalnych puszczy porastającej niegdyś naszą planetę . Tego surowca nie brakuje w Polsce ,dlatego jest głównym składnikiem z których wytwarza się energie elektryczną i ogrzewa się mieszkania. Jednak na przełomie roku 2000 w Polsce i na świecie doszło do zakładania coraz częściej ?piecyków gazowych? .Spowodowało to podniesienia cen tego surowca na całym świecie ,polska posiada nieliczne pokłady gazu ,jednak nie wystarczy on by zaspokoić rynek. Największym exporterem gazu ziemnego jest Rosja która zaopatruje w ten surowiec całą Europe jak i znaczną część Azji. Ropę naftową zaś najczęściej przerabia się w rafinerii na benzynę stosowaną w silnikach samochodowych. Ropa naftowa jest ona skomplikowaną mieszaniną węglowodorów lotnych ciekłych jak i stałych zawierających także niewielkie ilości związków organicznych tlenu kwasy karboksylowe, fenole siarki tioalkohole i pochodne tiofenu oraz azotu azotowe związki heterocykliczne. Ropa naftowa jest cieczą oleistą łatwo palną, najczęściej lżejszą od wody, źle przewodzącą prąd elektryczny. Ropa naftowa jest jednym z najbardziej pożądanym surowcem na świecie jest on niezbędny dla cywilizowanego kraju. Dlatego wspomnę tu o wielkim polskim uczonym Ignacy Łukasiewiczu który odkrył ropę naftową w roku 1853, we Lwowie ,Ignacy Łukasiewicz był to skromny polski chemik, docenił jej znaczenie przemysłowe i wybudował pierwsze rafinerie.
W Europie głównym źródłem energii dla przemysłu i energetyki był i można powiedzieć że jest węgiel kamienny. W związku z tym zatruwanie środowiska naturalnego przez człowieka ma sięgającą kilka wieków tradycję. Działania człowieka oczywiście wpływają na środowisko naturalne, zatruwane jest powietrze, wody powierzchniowe i gruntowe, grunty oraz wszelkie inne organizmy żywe z człowiekiem włącznie. Duży udział w zanieczyszczaniu środowiska ma węgiel, przede wszystkim sam proces jego wydobycia jest już obciążeniem dla środowiska naturalnego, następnie proces spalania węgla dokłada swoje, na końcu poza gazami i pyłami które zanieczyszczają atmosferę, pozostają stałe produkty spalania, które w przypadku zastosowania węgla jako paliwa w przemyśle energetycznym i metalurgii, lądują na wielkich hałdach i lokalnie zatruwają całe ekosystemy. Należy również wspomnieć o gospodarstwach domowych korzystających z węgla jako źródła energii cieplnej, gdyż w niektórych rejonach ze względu na specyficzne położenie geograficzne potrafią one równie skutecznie jak zakłady przemysłu ciężkiego niszczyć i zanieczyszczać środowisko naturalne. Najbardziej niszczącą metodą wydobywania węgla jest metoda odkrywkowa stosowana przy wydobywaniu węgla brunatnego gdzie niszczy się krajobraz i ekosystem ,po wydobyciu pozostają olbrzymie kratery.
Wydaje się zatem że gaz ziemny jest dobrą alternatywą. Walory gazu to łatwość i wygoda transportu rurociągami, łatwość sterowania i automatyzacji procesu spalania oraz, co chyba najważniejsze, możliwość osiągnięcia wyższych wskaźników sprawności energetycznej w porównaniu z urządzeniami zasilanymi innymi paliwami. Dlatego coraz powszechniejsza staje się świadomość, że spośród paliw naturalnych, używanych w gospodarce gaz ziemny jest najczystszym nośnikiem energii. Podczas jego spalania nie powstają zanieczyszczające środowisko naturalne : dwutlenek siarki, tlenki azotu, sadza i popiół.
Za coraz powszechniejszym stosowaniem gazu ziemnego przemawiają także i inne czynniki wydobywanie, magazynowanie i transport gazu ziemnego odbywa się w warunkach bardziej przyjaznych dla środowiska niż w przypadku innych paliw. Trzeba również pamiętać, że przy spalaniu paliw stałych np. węgla kamiennego czy brunatnego mamy do czynienia ze składowaniem odpadów zanieczyszczających powierzchnię ziemi.
Inne paliwa kopalne zanieczyszczają tylko atmosferę. Emisję dwutlenku węgla można ograniczyć tylko poprzez poprawę efektywności energetycznej produkcji
i zamianę paliw.
Inną sprawą jest ropa naftowa. Wydobytą ropę transportuje się różnymi drogami do zakładów przetwórczych. Niekiedy słyszymy o zanieczyszczeniu wód ropą naftową ,bardzo niebezpieczne dla środowiska jest transportowanie ropy naftowej przez tankowce. Które niekiedy zawodzą i zanieczyszczają całe kilometry wybrzeży niszcząc cały ekosystem. Ropa naftowa znajduje szerokie zastosowanie. Jest czystsza i wydajniejsza niż węgiel, a w porównaniu z gazem – łatwiejsza do transportowania. Czasem, podobnie jak węgiel, nazywana jest czarnym złotem. Wytwarza się z niej połowę energii wykorzystywanej na świecie. Jako surowca energetycznego wytwarza się ropę w transporcie, przemyśle i innych działach gospodarki. Ropa naftowa jest mieszaniną węglowodorów. Spalanie ropy jest więc spalaniem poszczególnych węglowodorów. Dlatego w spalaniu jest bardziej ekonomiczna niż węgiel.
Szacuje się , że rezerwy ropy naftowej wystarczą na mniej więcej 40 lat. Dlatego coraz ważniejsze jest zamiana paliw w gospodarce.
Kraje się rozwijają dlatego zrasta zapotrzebowanie na surowce. Ludzie zapominają że szaleńcze wydobywanie ropy naftowej może prowadzić do wyniszczenia całkowitego środowiska które potem będzie trudno odbudować. Najbardziej ekologiczny surowiec to gaz ziemny. Jednak nie może on się równać z energią z odnawialnych źródeł. Najważniejszym ze źródeł odnawialnych jest energia spadku wody. Pozostałe źródła odnawialne energia słoneczna, energia wiatru, biomasy, biogazu, pływów morskich, energia geotermalna i inne – są używane na mniejszą skalę. Pozyskiwanie tych energii wiąże się z ogromnymi inwestycjami na które nie stać wszystkich państw a także mentalności społeczeństwa które nie chce płacić więcej za energie w ramach pomocy swojemu środowisku. Wiele ludzi nawet nie dostrzega problemu. Nie dotyczy to Uni Europejskiej która wymusza na krajach członkowskich coraz większe inwestycje na cele środowiskowe ,także finansując je z własnych środków.

Posted in Referaty | Leave a comment